Przymusowe leczenie alkoholizmu

Przymusowe leczenie alkoholizmu - Alkoholizm

 

Jeżeli badany wyraża chęć leczenia i są podstawy do traktowania tego zamiaru poważnie, to można przejść do ustalenia zasad kontraktu współpracy w grupie samopomocy. Natomiast w przypadku braku motywacji do leczenia wymagana jest planowa interwencja i leczenie w ośrodku zamkniętym.

Kierowanie na leczenie w ośrodku zamkniętym, do tego wbrew woli uzależnionego (osoby uzależnionej), jest dla osoby podejmującej te kroki bardzo trudną decyzją. Należy być przygotowanym na złość, manipulacje i szantaż ze strony uzależnionego. Jednym ze sposobów ułatwiających decyzję jest przeprowadzenie pewnej formy interwencji, którą wcześniej należy skonsultować z terapeutą lub też przeprowadzić z jego udziałem. Jest to szczególny sposób konfrontacji osoby uzależnionej z faktami dotyczącymi jej choroby. Organizuje się ją w formie spotkania kilku osób - ważnych dla uzależnionego - z nim samym. Każdy z zebranych przytacza fakty świadczące niezbicie o uzależnieniu, a zarazem wyraża swoje uczucia i przywiązanie. Po przedstawieniu faktów i wyrażeniu swojej troski oferuje się pomoc w postaci leczenia i pobytu w ośrodku. Dobrze jest pozostawić uzależnionemu możliwość wyboru jednego z dwóch wcześniej ustalonych sposobów leczenia, lecz nie wolno wdawać się w dyskusje i negocojowanie warunków terapii.

Powyższa forma interwencji zapewnia pomagającym w trzeźwieniu uzależnionego pewien komfort, chociaż na ogół jest nieskuteczna. Z tego powodu nie jest wskazana w przypadku osób uzależnionych, które są skłonne do aktów przemocy i agresji oraz z tendencjami samobójczymi.

Alkoholizm jest jedną z najbardziej demokratycznych chorób dotykających człowieka. Nie wybiera swoich ofiar wśród określonych kręgów społecznych, płci, wieku czy ras. Dotyka zarówno biednych jak i bogatych, wykształconych tak samo jak niewykształconych. Mimo iż każdy człowiek jest inny, to przebieg tej choroby jest bardzo podobny u wszystkich osób nią dotkniętych. Nieleczony alkoholizm jest chorobą zagrażającą życiu. Skraca on życie przeciętnie o 10-15 lat u osób niepodejmujących leczenia. Alkoholicy umierają najczęściej z powodu chorób wywołanych przez nadużywanie alkoholu lub giną tragicznie w wypadkach komunikacyjnych, w skutek niebezpiecznych zachowań czy samobójstwa. Jest to także choroba chroniczna - czyli nieuleczalna. Można jedynie powstrzymać jej rozwój. Stąd też pojęcie trzeźwiejącego alkoholika, niewyleczonego.

Warunkiem rozwiązania tych dolegliwości jest zaprzestanie picia. Kolejnym warunkiem poprawy jakości życia osoby uzależnionej jest psychoterapia uzależnienia. Jej efektem powinny być głębokie i trwałe zmiany we wszystkich istotnych sferach funkcjonowania człowieka. Powinny one dotyczyć postaw, przekonań, wartości, umiejętności, zachowań, kontaktów z innymi, przeżywania i odczuwania oraz myślenia. Niezbędna do tego jest profesjonalna pomoc medyczna i terapeutyczna.

Istotą choroby alkoholowej jest uzależnienie psychiczne i fizyczne od środka zmieniającego świadomość, jakim jest alkohol.

Początek uzależnienia od alkoholu jest trudny do rozpoznania, ponieważ granica między piciem towarzyskim, a uzależnieniem w początkowej fazie jest bardzo płynna. Są jednak sygnały, które dotyczą prawie wszystkich osób uzależnionych i ich wystąpienie powinno być poważnym ostrzeżeniem. Jednym z nich są tak zwane palimpsesty, czyli „przerwy w życiorysie, urwany film”. Kolejnym jest „klinowanie”, czyli likwidowanie negatywnych skutków picia alkoholem.

Mówiąc o rozwoju uzależnienia można wyróżnić trzy fazy rozwoju choroby: ostrzegawczą, krytyczną i chroniczną. Czas trwania każdej z nich może być bardzo różny i zależy od wielu czynników i uwarunkowań dotyczących konkretnej osoby. Jest to jednak choroba postępująca i nieuchronnie prowadzi do degradacji we wszystkich istotnych sferach życia.

Mimo iż alkoholizm jest chorobą nieuleczalną i chroniczną odpowiednia terapia pozwala na zatrzymanie rozwoju choroby i zdecydowaną poprawę jakości życia.

Każdej osobie uzależnionej, niezależnie od stopnia tego uzależnienia, potrzebna jest specjalistyczna pomoc w powrocie do pełni zdrowia.

Jedynym właściwym podejściem do alkoholizmu i alkoholika jest kompleksowe leczenie alkoholizmu w warunkach stacjonarnych, ze względu na stałą opiekę nad pacjentem i intensywność oddziaływań terapeutycznych, pozwalających w krótszym czasie osiągnąć zamierzony efekt.

Podstwą skutecznego leczenia alkoholizmu jest psychoterapia indywidualna i grupowa. Oczywiście do osiągnięcia sukcesu potrzebne jest również odtrucie organizmu pacjenta oraz zastosowanie odpowiednio dobranej farmakoterapii. W początkowym okresie kuracji, środki te ułatwiają niejako przejście w stan trzeźwości, a następnie wpływają hamująco na potrzebę spożycia alkoholu.

Musimy jednak pamiętać, iż farmakoterpia powinna być stosowana jedynie jako czynnik wspomagający psychoterapię w leczeniu uzależnienia od alkoholu, ponieważ stosownie jedynie leczenia farmakologicznego nie daje szans na wyzdrowienie. Dlatego też spotykając na naszej drodze osobę uzależnioną od alkoholu powinniśmy skierować jej kroki do specjalistycznej placówki, takiej jak Prywatny Ośrodek Detoksykacyjno-Terapeutyczny „Janochy”.

Proponują nam one bowiem program kompleksowego lecznia uzależnienia od alkoholu. Pobyt w ośrodku zaczyna się najczęściej detoksykacją organizmu, która trwa około 3-4 tygodni. Równocześnie z procesem odtrucia organizmu wprowadzne jest indywidualne leczenie celowane, mające na celu likwidację uszkodzeń zdrowotnych spowodowanych nadużywaniem alkoholu. Jednocześnie zespół wykwalifikowanych specjalistów czuwa nad prawidłowym przebiegiem prowadzonej psychoterapii grupowej i indywidualnej jak również nadzór nad udziałem w warsztatach i treningach psychologicznych. Pacjent jest otoczony 24-godzinną opieką lekarzy i terapeutów, którzy mieszkają w ośrodku. Nawet po opuszczeniu ośrodka jest utrzymywany stały kontakt z pacjentem, prowadzone jest dalsze leczenie oraz wykonywane są badania i testy kontrolne.

Zgodnie z Ustawą o Wychowaniu w Trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z 12.09.1996 osoby, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od pracy lub systematycznie zakłócają porządek publiczny mogą być poddane przymusowemu leczeniu odwykowemu. O konieczności takiego leczenia powiadamia się Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych działającą przy Radzie Gminy. Komisja ta kieruje sprawę do sądu rejonowego; na zlecenie sądu osoba zgłaszana do przymusowego leczenia jest poddawana badaniu przez biegłego psychiatrę a następnie wydaje postanowienie. Jeżeli sąd uzna konieczność leczenia, osoba w stosunku do której wydano nakaz może być doprowadzona do zakładu leczniczego pod przymusem. Leczenie może trwać do 2 lat.

Zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii z 24.04.1997 leczenie odwykowe osoby uzależnionej od narkotyków jest dobrowolne. Tylko osoba poniżej 18 r.ż. na wniosek przedstawiciela ustawowego, krewnych w linii prostej, rodzeństwa lub faktycznego opiekuna sąd rodzinny może skierować na przymusowe leczenie i rehabilitację na okres nie dłuższy niż 2 lata.

Zobacz takze:

Kompleksowe Leczenie Uzależnienia

Leczenie uzależnień

Narkotyki

Alkoholizm

Przymusowe leczenie uzależnienia

Terapia uzależnień

Leczenie alkoholizmu

Leczenie narkomanii

Leczenie lekomanii

Przymusowe leczenie narkomanii