Co możesz robić, aby zapobiegać

Co powinieneś wiedzieć?

Bardzo często dzieci wiedzą na temat narkotyków znacznie więcej niż my, rodzice. Zazwyczaj jednak ich informacje pochodzą z mitów krążących wśród młodzieży i nie są prawdziwe. Jeśli chcesz stanowić dla dziecka autorytet i być partnerem w trakcie rozmów na ten temat powinieneś:

1. Wykazać się autentyczną wiedzą na temat środków odurzających, aby umieć obalić fałszywe przeświadczenia, jakie Twoje dziecko może posiadać na temat narkotyków;
2. Nauczyć się rozpoznawać sygnały ostrzegawcze, które wskazują na zażywanie środków odurzających.

Podstawowe informacje dotyczące tego, jak zapobiegać uzależnieniom, jak rozpoznać, że dziecko sięgnęło po narkotyki i co zrobić w takiej sytuacji, znajdziesz w naszej broszurce.

Jeżeli chcesz jeszcze bardziej poszerzyć swoją wiedzę na ten temat, swoją pomocą posłuży Ci zapewne specjalista w poradni uzależnień lub szkolny psycholog, a sporo książek z tego zakresu proponują również księgarnie i biblioteki.

Co możesz robić, aby zapobiegać?

Wykorzystaj czas spędzany ze swoim dzieckiem, by jak najczęściej:

1. okazywać dziecku czułość i ciepło;
2. rozmawiać z nim, nie unikać trudnych tematów;
3. słuchać go uważnie i nie lekceważyć jego problemów;
4. służyć mu radą i być, gdy Cię potrzebuje;
5. nie oceniać i nie porównywać z innymi;
6. nie śmiać się z niego, nie krytykować, nie stawiać zawyżonych wymagań i pomagać uwierzyć w siebie;
7. doceniać jego starania i chwalić postępy;
8. być dla niego przykładem i autorytetem, uczyć podstawowych wartości, nie zapominając o tym, że ważniejsze jest co robisz, a nie co mówisz,
9. poznawać przyjaciół swojego dziecka;
10. zawsze wiedzieć, gdzie Twoje dziecko jest i co robi;
11. zawsze wyrażać zdecydowanie negatywną postawę odnośnie narkotyków.

Sygnały ostrzegawcze, czyli na co zwrócić uwagę?

Na co zwrócić uwagę?

Pamiętaj jednak, że niektóre zachowania i postawy wynikać z czego innego, na przykład z kłopotów w szkole lub rodzinie, zranionych uczuć, niepowodzeń w kontaktach z rówieśnikami i wielu innych, które należy traktować równie poważnie i w których rozwiązywaniu należy dziecku dopomóc.

Zmiany w zachowaniu:

Zmiany w zachowaniu osoby uzależnionej

1. brak apetytu lub przesadny apetyt;
2. zmniejszenie zainteresowań dotychczasowymi zajęciami;
3. okresy wytężonego ożywienia przeplatane z przemęczeniem i ospałością, nagłe zmiany nastroju i aktywności;
4. obniżenie się ocen, wagary, konflikty z nauczycielami;
5. izolowanie się od pozostałych domowników, zamykanie się w pokoju, niechęć do rozmów;
6. nagminne kłamanie, wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu, trudno wytłumaczalny przypływ gotówki;
7. dziecko często wietrzy pokój, używa kadzidełka i odświeżacze powietrza;
8. nagła zmiana grona znajomych na innych, zwłaszcza na starszych od siebie;
9. wypowiedzi, które zawierają pozytywny stosunek do narkotyków;
10. niewytłumaczone spóźnienia, późniejsze powroty do domu lub też noce poza nimbunt, łamanie zasad, napady złości, agresja;
11. tajemnicze, krótkie rozmowy telefoniczne, nagłe wyjścia.

Zmiany w wyglądzie zewnętrznym:

Zmiany w wyglądzie zewnętrznym:

1. zmiana stylu ubierania się;
2. spadek wagi, częstsze przeziębienia, przewlekły katar, krwawienie z nosa, bóle w różnych częściach ciała,
3. zaburzenia pamięci oraz toku myślenia;
4. przekrwione oczy, zwężone lub rozszerzone źrenice;
5. trudna do zrozumienia, niewyraźna mowa;
6. słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania, zapach alkoholu, nikotyny, chemikaliów;
7. ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie;
8. małe zainteresowanie swoim wyglądem i brak przestrzegania zasad higieny.

Narkotyki lub przybory do ich używania:

Narkotyki lub przybory do ich używania:

1. fifki, fajki, bibułki papierosowe;
2. foliowe torebki z proszkiem, tabletkami, kryształkami lub suszem;
3. kawałki opalonej folii aluminiowej, łyżka;
4. kolorowe lub białe pastylki z wytłoczonymi wzorkami;
5. leki bez recepty;
6. tuby, słoiki, foliowe torby z klejem;
7. igły, strzykawki.

UWAGA !

1. Nie wszystkie powyższe objawy muszą się pojawić.
2. Dopiero ujawnienie się kilku z nich może wskazywać na narkotyki.
3. Jest mało prawdopodobne, żeby wszystkie objawy wystąpiły naraz.
4. Im głębsza jest faza uzależnienia, tym objawy choroby są bardziej widoczne, wynikają z braku kontroli nad braniem środków odurzających. Wzrasta ryzyko przedawkowania i śmierci. 

Co robić, gdy dziecko ma już za sobą pierwszy kontakt z narkotykami?

Co robić, gdy dziecko ma już za sobą pierwszy kontakt z narkotykami?

Może się zdarzyć, że mimo Twoich najlepszych starań, uwagi i znajomości problemu, Twoje dziecko sięgnie po narkotyki.

Nie możesz wtedy:

1. wpadać w panikę i przeprowadzać zasadniczych rozmów z dzieckiem, w czasie, gdy jest ono pod wpływem środka odurzającego;
2. okłamywać siebie, że to nie prawda, nie wierzyć w przedstawione fakty, bezgranicznie ufać dziecku;
3. usprawiedliwiać dziecka, poszukując winy w sobie lub na przykład w złym towarzystwie;
4. wierzyć zapewnieniom dziecka, że ma ono kontrolę nad narkotykami i że bez niczyjej pomocy poradzi sobie z tym problemem;
5. przesadnie ochraniać dziecka przed konsekwencjami używania narkotyków, np. pisać usprawiedliwień nieobecności w szkole spowodowanych złym samopoczuciem po zażyciu środków odurzających, spłacać długów dziecka;
6. poddawać się!

Musisz koniecznie:

1. wysłuchać dziecko i spokojnie z nim porozmawiać;
2. zastanowić się, dlaczego dziecko sięga po narkotyki oraz czy powody nie są również związane z sytuacją w waszej rodzinie. Jeśli tak, zastanów się, co można zmienić;
3. działać! Nie można liczyć na to, że problem rozwiąże się sam; należy szukać pomocy u specjalistów;
4. wraz ze specjalistą i z dzieckiem ustalić reguły postępowania i konsekwentnie ich przestrzegać;
5. stosować regułę "ograniczonego zaufania" starać się zawsze wiedzieć, co robi Twoje i gdzie jest dziecko.

To trudny problem dla całej rodziny, dlatego poszukaj pomocy również dla siebie i bliskich. Skorzystajcie z porady terapeuty, a także z doświadczeń innych rodzin, które przeszły przez podobne problemy

Testy do wykrywania narkotyków w moczu:

Jeżeli podejrzewasz, że dziecko zażywa narkotyki, a wyczerpałeś już inne sposoby, by zdiagnozować sytuację masz możliwość sprawdzenia tego za pomocą testu. W niektórych aptekach dostępne są cztery typy testów do wykrywania narkotyków w moczu (na obecność amfetaminy, kokainy, morfiny, marihuany/haszyszu).

Zanim kupisz i zrobisz test powinieneś wiedzieć:

1. jaki narkotyk może wchodzić w grę;
2. ile czasu upłynęło od ewentualnego zażycia;
3. czy to na pewno mocz osoby badanej.

Kiedy test może być przydatny?

1. kiedy dziecko zaprzecza a Ty masz podstawy sądzić, że jednak zażywa narkotyki;
2. kiedy dziecko przestało używać narkotyków - dla kontroli utrzymania abstynencji.

Na jakie pytania odpowie test?

1. czy dany narkotyk znajduje się w moczu badanej osoby.

Na jakie pytania nie odpowie test?

1. czy ktoś jest uzależniony;
2. czy osoba badana bierze też inne narkotyki;
3. jak często badana osoba bierze;
4. jak dużo zażył.

Zawsze uważnie czytaj instrukcję załączoną do testu i stosuj się ściśle do wszystkich zaleceń. Weź też pod uwagę możliwość pomyłki. Szybkie metody testowania mają swoje ograniczenia i wady. Zastanów się także, jak zareagujesz, jeżeli wynik testu okaże się pozytywny?

Narkotyki i prawo

Posiadanie narkotyków jest czynem karalnym, o czym zapewne doskonale wiesz, ale łamanie prawa przez dziecko biorące narkotyki bywa związane także ze zdobywaniem pieniędzy. Mogą, więc zdarzyć się kradzieże, wynoszenie wartościowych rzeczy, handel narkotykami, a także bójki i prostytucja.

Może się również okazać, że Twoje dziecko samo nie zażywa narkotyków, a jedynie handluje nimi z chęci zysku. Powinno Cię zaniepokoić, jeśli zauważysz, że posiada dochody z niewiadomego źródła i kupuje nowe, czasem drogie rzeczy, prowadzi niejasne interesy z kolegami.

Powinieneś wiedzieć, że:

1. posiadanie narkotyków jest karalne, zagrożone karą do 5 lat więzienia i grzywny;
2. produkcja środków odurzających jest zagrożona karą więzienia od 6 miesięcy do 10 lat i / lub grzywny;
3. za handel narkotykami grozi kara pozbawienia wolności od roku do 10 lat i grzywny, a w przypadku sprzedawania małoletniemu na czas nie krótszy od lat 3;
4. kto udziela środka odurzającego albo nakłania do użycia takiego środka inną osobę, zwłaszcza małoletnią, podlega karze pozbawienia wolności do lat 5.
    

Podstawa prawna: Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 24 kwietnia 1997r. (Dz.U. Nr 75, póz. 468 z późn. zm.)