Narkomania
Narkomania - leczenie narkomanii
Narkomania to zjawisko znane od setek lat. Jednak dopiero współczesna wiedza pozwala na lepsze poznanie tego problemu. Od niedawna mówi się o narkomanii traktuje ten problem w kategoriach choroby. Za narkomanię (uzależnienie od narkotyków) przyjmuje się zespół zjawisk psychicznych lub somatycznych wynikających z działania środków odurzających na organizm.
Narkomania charakteryzuje się zmianą zachowania lub innymi reakcjami psychofizycznymi i koniecznością używania stale lub okresowo tych środków w celu doznania ich wpływu na psychikę lub dla uniknięcia następstw wywołanych ich brakiem. Wraz z rozwojem narkomanii następuje także wzrost tolerancji oraz coraz większa koncentracja życia wokół zażywania.
Narkoman (osoba uzależniona od narkotyków) poświęca coraz więcej czasu i energii na działania zmierzające do zdobycia i zażycia narkotyku. Uniemożliwia to sprawne funkcjonowanie w rolach społecznych, wypełnianie obowiązków i realizację celów życiowych. Innym objawem narkomanii (uzależnienia od narkotyków) jest wystąpienie objawów zespołu abstynencyjnego w przypadku zmniejszenia dawki lub odstawienia środka odurzającego. Objawy te mogą być zróżnicowane gdyż są one zależne od specyfiki działania danego środka.
O uzależnieniu od narkotyków świadczy także występowanie silnej potrzeby lub przymusu zażywania i branie środków odurzających mimo szkodliwych następstw w różnych sferach życia. W trakcie rozwoju narkomanii narasta utrata kontroli nad zażywaniem. Uzależniony od narkotyków (narkoman) ma trudności z unikaniem rozpoczęcia i zakończeniem brania oraz kontrolą ilości zażywanych narkotyków.
Na rozwój narkomanii (uzależnienia od narkotyków) wpływ ma, co najmniej kilka czynników. Są to zarówno predyspozycje psychiczne i fizjologiczne osoby zażywającej jak i właściwości uzależniające samej substancji zmieniającej świadomość. Wpływ mają także czynniki środowiskowe i dostępność narkotyków. Wiek inicjacji narkotykowej obniża się z każdym rokiem, a dostępność środków odurzających narasta. Młodzież zażywająca zwykle nie ma świadomości zagrożeń i konsekwencji wynikających z brania. Nikt próbując narkotyku po raz pierwszy nie wierzy, że się uzależni. Dodatkowo zmiany zachodzące w psychice osoby uzależnionej od narkotyków utrudniają jej krytyczną ocenę własnego postępowania i skorzystanie z pomocy.
Uzależnienie od narkotyków jest chorobą złożoną, przebiegającą według określonych faz. Można wyróżnić cztery główne fazy narkomanii prowadzące od pierwszych eksperymentów do chronicznego zażywania i całkowitej destrukcji.
Pierwsza faza, zwana fazą eksperymentów nie wiąże się jeszcze zwykle z negatywnymi skutkami brania. Zażywane dawki są niewielkie, branie jest okazjonalne i najczęściej pozostaje niezauważone przez rodzinę. W tym czasie narkoman poznaje stan odurzenia i zwykle, jeśli czerpie z niego przyjemność, przechodzi do następnej fazy uzależnienia od narkotyków (narkomanii).
Kolejnym etapem w rozwoju narkomanii jest faza częstszego używania. Narkotyki zaczynają pojawiać się w codziennym życiu. Ich zażywanie nie ogranicza się już do weekendów czy imprez. Narkoman (uzależniony od narkotyków) zaczyna planować ich zakup i zażywanie, poszukuje okazji, w których może brać. Motywacją do brania nie jest już tylko ciekawość, ale chęć zmiany swojego nastroju. Pojawia się branie w samotności i próby łagodzenia złego samopoczucia po narkotykach innymi środkami zmieniającymi świadomość. Rozpoczyna się podwójne życie, ukrywanie brania przed bliskimi. Narkotyki stają się coraz bardziej potrzebne do utrzymania dobrego samopoczucia.
Następnym etapem w rozwoju uzależnienia od narkotyków jest regularne branie. Narkotyki stają się niezbędnym dodatkiem do życia. Okresy abstynencji stają się coraz krótsze. Wzrasta tolerancja i potrzebne są coraz większe dawki i coraz mocniejsze środki dla uzyskania pożądanych efektów. Pojawiają się zachowania przestępcze i konflikty z prawem.
Ostatnim etapem w rozwoju narkomanii jest zaawansowanie w braniu. Stan odurzenia staje się normą. Narkotyk nie przynosi już przyjemnych doznań, lecz staje się niezbędny do osiągnięcia względnie normalnego samopoczucia. Tolerancja wzrasta coraz bardziej. Następuje wyniszczenie organizmu oraz szereg dolegliwości psychicznych. Uzależniony od narkotyków (narkoman) nie jest już w stanie wypełniać ról społecznych i realizować celów życiowych. Jej uwaga i wysiłki skupione są jedynie na zażywaniu i łagodzeniu konsekwencji z nim związanych. Oznacza to całkowita utratę kontroli nie tylko nad narkotykami, ale też nad całym życiem.
Narkomania jest postępującą i wyniszczająca chorobą.
Jak pomóc osobie uzależnionej od narkotyków? Jedyną skuteczną formą pomocy dla narkomana jest terapia narkomanii. Na każdym etapie rozwoju uzależnienia od narkotyków niezbędne jest skorzystanie z profesjonalnej terapii narkomanii (leczenia uzależnienia od narkotyków, terapii uzależnienia od narkotyków). Najlepiej jeśli terapia narkomanów odbywa się w warunkach stacjonarnych w profesjonalnym ośrodku dla narkomanów (ośrodek leczenia narkomanii, ośrodek odwykowy, narkomania leczenie, narkomania terapia). Pozwoli to rozpoznać szkody wywołane uzależnieniem od narkotyków i zastosować odpowiednie metody terapii narkomanii. Leczenie narkomanii (terapia narkomanii, terapia uzależnienia od narkotyków) jest długotrwałe i najlepsze rezultaty daje połączenie terapii grupowej, indywidualnej i uczestnictwa w grupach wsparcia dla narkomanów. Ponad to narkoman powinien podczas leczenia uzależnienia od narkotyków zdobyć szereg umiejętności społecznych i życiowych niezbędnych do poprawy jakości życia i utrzymania abstynencji.
Powstanie wielu nowych narkotyków wymusza na specjalistach zajmujących się terapią narkomanii ciągłe podążanie za tymi zmianami. Narkomania nie jest zjawiskiem jednorodnym choćby ze względu na ogromną różnorodność dostępnych środków i szerokie spektrum ich działania zarówno na organizm jak i psychikę.
Zobacz takze:
Kompleksowe Leczenie Uzależnienia
Kto używa narkotyków
Kokaina, Heroina i Marihuana
Wybór narkotyku
Profilaktyka narkomanii
Oznaki zażywania środków odurzających