Jak pomóc alkoholikowi

Jak pomóc osobie uzależnionej (alkoholik)

 

Interwencja jest wtargnięciem w trwający przebieg choroby alkoholowej. Ponieważ częścią choroby jest zaprzeczanie, większość alkoholików nie potrafi samodzielnie przerwać tego procesu. Z tego powodu zainteresowani koniecznie powinni podjąć kroki, które przygotują interwencję.

Profesjonalista powinien zawsze czuwać nad właściwym zastosowaniem tych kroków. Będzie on współpracował z rodziną alkoholika i poinstruuje ją, jak dokonać interwencji.

Alkoholik musi uwierzyć w to, że jest chory, zanim faktycznie będzie mógł wyzdrowieć. Ból jest sposobem, w jaki natura mówi nam, że jesteśmy chorzy. Alkoholik chroni się jednak przed bólem:

  1. przystosowanie się do objawów choroby
  2. poprzez krótkie utraty świadomości, które wymazują z pamięci nieprzyjemne doświadczenia
  3. systemem zakłamania i zaprzeczeń nie dopuszczającym do świadomości prawdy o sytuacji alkoholika
  4. ciągłym spożywaniem alkoholu, które ma służyć ucieczce od bolesnej rzeczywistości.

Interwencja ma doprowadzić do stanu, w którym:

  1. Ból - związany z piciem będzie przewyższał ból wynikający z niepicia
  2. Alkoholik zrozumie, że źródłem bólu jest picie.

Aby to osiągnąć, nie możesz chronić alkoholika przed konsekwencjami jego własnych czynów. Innymi słowy, musisz uzmysławiać alkoholikowi oczywiste skutki jego akcji – tak żeby musiał zauważyć realność tej sytuacji. Musisz być uzbrojony w gotowość ujawnienia problemu alkoholowego oraz szczerze uznać, że problem dotyczy zarówno Ciebie i alkoholika, jak i pozostałych członków rodziny.

Problem musi wyjść na światło dzienne i trzeba o nim otwarcie rozmawiać – tak by alkoholik mógł go sobie uświadomić z bólem. To może się okazać jedynym sposobem ratowania życia, zarówno jemu, jak i całej rodzinie.

Celem interwencji jest rozpoczęcie leczenia, nie zaś zmuszenie alkoholika do zaprzestania picia. Pod presją, większość alkoholików zgodzi się tymczasowo przerwać picie – choćby po to, aby sobie i innym udowodnić, że nie są alkoholikami i umieją pić jak inni. Celem interwencji jest również zmotywowanie alkoholika do poszukania pomocy. Leczenie może polegać na poradnictwie prywatnym, odwykowym leczeniu zamkniętym lub otwartym albo na uczestnictwie w AA.

PROCES INTERWENCJI

Ocena sytuacji

Pierwszym krokiem towarzyszącym dokonywaniu wszelkich zmian jest zbadanie, co rzeczywiście wymaga zmiany. Profesjonalista pomoże ustalić, czy pierwotnym źródłem problemów jest picie. Możliwe, że dysfunkcyjność waszej rodziny wypływa z innego źródła. Profesjonalista pomoże Wam ułożyć plan interwencji będący adekwatnym zarówno do potrzeb, jak i do możliwości rodziny.

Przygotowanie

  1. Rozwińcie w sobie osobistą moc. Przed skupieniem się na zdrowieniu alkoholika, skupcie się na sobie. Pracujcie nad pewnością siebie i wiarą w swoje możliwości, a także nad zdolnością radzenia sobie z własnym życiem.
  2. Zaniechajcie kontroli. Nie próbujcie kontrolować spraw, których nie możecie zmienić, czyli ani picia, ani rzekomych jego przyczyn, ani związanych z piciem zachowań. Pozwólcie im się toczyć własnym życiem.
  3. Nie ułatwiajcie picia. Przestańcie stwarzać alkoholikowi komfort picia. Niech poniesie konsekwencje wynikające z picia. Nie ochraniajcie alkoholika, nie kryjcie go ani nie wybawiajcie.
  4. Nauczcie się metod interwencji. Omówcie z profesjonalistą różne techniki oraz przydatność danych technik w waszym położeniu.
  5. Rozważcie zyski i straty płynące z interwencji. Podejmijcie niezbędne kroki zabezpieczające rodzinę pod względem fizycznym, finansowym, emocjonalnym i prawnym. Mając do czynienia z alkoholizmem, trzeba zawsze liczyć się z ryzykiem przemocy – należy więc wykazać przezorność i stosować środki ostrożności.
  6. Dowiedzcie się, co Wam osobiście przeszkadza w dokonaniu interwencji lub budzi przed nią opory. Zanim rozpoczniecie proces interwencji, rozpracujcie te przeszkody i zahamowania. Inaczej, możecie nie być w stanie jej dokończyć.
  7. Podejmijcie stanowczą decyzję o interwencji i z całym zaangażowaniem przystąpcie do niej – po to, by umożliwić powrót do zdrowia osobie, którą kochacie.
  8. Razem z profesjonalistą opracujcie szczegółowy i wszechstronny plan przebiegu interwencji.

Zaproszenie alkoholika do uczestnictwa

Poinformujcie alkoholika, że korzystacie z porad profesjonalisty. Zaproponujcie, żeby się do Was przyłączył. Jeśli się zgodzi, może się okazać, że pozostałe elementy interwencji nie będą konieczne.

Powinniście być jak najbardziej szczerzy i otwarci w trakcie przygotowania interwencji. Istotne jest, aby przypominać alkoholikowi o swojej współpracy z profesjonalistą i ponawiać zaproszenie, aby do Was dołączył.

Wpływ informacji na zmianę zachowań

Przez upośledzenia neurologiczne, krótkie utraty świadomości i zaprzeczenia większość alkoholików nie zdaje sobie sprawy z ogromnego wpływu nadużywania alkoholu na ich życie. Nie kojarzą bólu z piciem, choć go doświadczają. Osoba chora może dostrzec związek pomiędzy bólem, a piciem dzięki informacją od rodziny regularnie dostarczających alkoholikowi wiedzy o jego zachowaniach związanych z piciem.

Pozwólcie alkoholikowi doświadczyć bólu. Nie kontrolujcie, nie wybawiajcie, nie ochraniajcie. Nie należy robić niczego, co mogłoby minimalizować ból związany z konsekwencjami picia. Wykażcie, bezpośredni związek bólu z alkoholem. Nie sprzątajcie pustych butelek po alkoholu, nieczystości czy innych "kompromitujących dowodów" – nadszedł czas, by alkoholik uświadomił sobie ich wymowną obecność.

Kryzys jest szansą

Kryzys niesie za sobą ból, który jest sposobem komunikowania alkoholikowi, że potrzebuje pomocy. Kryzys jest dla Was szansą. Wykorzystajcie go do swoich celów. Możecie skorzystać z niego i wzbudzić w alkoholiku motywację do rozpoczęcia leczenia. Poniższe wskazówki pomogą Wam skutecznie wykorzystać nadarzającą się okazję.

  1. Odpowiedz sobie na pytanie, w jakich sytuacjach kryzysowych na skutek swojego picia może się znaleźć alkoholik i jak można je wykorzystać, by mu pomóc.
  2. Bądź gotów na takie sytuacje. Jeżeli nie obmyślicie żadnej mocy sprawczej. Zróbcie listę ośrodków leczenia odwykowego, do których można się udać. Zorientujcie się, jakie są możliwości bezpłatnego lub odpłatnego leczenia alkoholizmu. Utrzymujcie kontakt z lekarzem, który w razie potrzeby udzieli pomocy. Spytajcie, na jaką pomoc policji możecie liczyć w określonych sytuacjach. Na wszelki wypadek "zaklepcie" sobie czyjąś pomoc - przyjaciela, terapeuty, kogoś z AA.
  3. Gdy nadejdzie kryzys, postarajcie się, by był jak najbardziej dotkliwy dla alkoholika, przy jak najmniejszej dotkliwości dla pozostałych członków rodziny. Sytuacja, która jest trudna i bolesna dla alkoholika, nie musi być taka dla innych.
  4. Podkreślajcie mocno możliwości stojące przed alkoholikiem - powiedzcie jednoznacznie o potrzebie i możliwości leczenia.
  5. Użyjcie nacisku. Żeby uniknąć bólu spowodowanego kryzysem na tym etapie alkoholik może już być gotowy do współdziałania albo "targowania się". Wykorzystajcie to. Jako drogę wyjścia z impasu przedstawcie mu leczenie. Porozmawiajcie z przełożonym alkoholika i dowiedzcie się, czy po leczeniu przyjmie go z powrotem do pracy. Umowa taka obowiązuje tylko, jeżeli alkoholik rzeczywiście zacznie się leczyć. W innym wypadku odmówcie jakiejkolwiek pomocy.
     

 

 

 

Zobacz takze:

iconOśrodek Janochy

iconJadąc do Ośrodka

iconPomoc uzależnionym

iconAudycje radiowe - uzależnienia

iconSkutki alkoholizmu

iconProblemy i ich rozwiązywanie (uzależnienia)

iconPrzyzwyczajenie a uzależnienie

iconNawroty uzależnienia

iconPrzymusowe leczenie uzależnienia

 
 
Copyright © by Janochy, Design by CIK - Jarosław Gumkowski